Over het werk

Ik schilder landschappen. Aanvakelijk waren dat bosgezichten. Die leveren een dwingend ritme op: een herhaling van verticalen, die zich laat lezen van links naar rechts, als een regel vol woorden. Dat levert een ervaring van voortgang op, in ruimte en tijd.
Maar de bomen hebben inmiddels plaats gemaakt voor open landschappen. Eigenlijk ben ik steeds bezig met het maken van zoveel mogelijk ruimte op het platte vlak. Natuurlijk put ik uit een omvangrijke bron van ruimtescheppende trucs om dat te bewerkstelligen. De uitnodiging om rond te dwalen is er nog steeds. En de horizon maakt nieuwsgierig naar meer. Wat dat betreft is er niets veranderd.
Verder ben ik natuurlijk vooral bezig met schilderen. Er moet een sterk beeld gemaakt worden, dat een terloopse blik kan vangen en vasthouden. Naast de voorstelling moeten vooral een sterk licht/donkercontrast, een vlot handschrift en een zinvole stilering de vonk over laten springen. Een nuchtere constatering misschien, maar als ik mijn verstand gebruik kan bij de toeschouwer een bepaalde emotie te weeg gebracht worden. En dat is waar het altijd weer heen moet: contact maken met de kijker .